ceycey grip olursa..

ne olur ceycey grip olursa?
tabii ki yatıp dinlenemez!
??????? şeklinde kafanızın üstünde beliren soru işaretini görür gibiyim..
grip oldum geberiyoruuuuuuumm!!sesim kısıldı ve o derece ki ne telde ne yüzyüze  kimseyle konuşmak istemiyorum..dün hiç çıkmadı sesim,dershanede fıs fıs mır mır konuştum herkesle..
bugün gene nispeten iyiyim.devamlı çay,ılık su yeşil çay vs içiyorum ki boğazım yumuşasın,kendime geleyim.

niye yatıp dinlenemiyorum?sorusunun cevabına gelirsek,geçen ay işe yeni başladığımda-havalar sıcaktı o zaman-bi gece hain bi böcek-böyle şeyler de hep gelir beni bulur-tarafından yüzüm sokulmuştu. face sayfamda yazdım ama 'beni böcek ısırdı' tarzında şikayetvari,mızmız genç kız edasında zırlayan bi post yazmadım.haberiniz olmadı yani bu durumdan. yazmadım çünkü fazla şikayeti sevmem,öyle en ufak şeyde ahlayıp vahlanan biri olamadım,anneme çekmişim.

anneciğim de öyleydi,kanser her yanını sardığı halde çektiklerine,geçirdiği ameliyatlara,her yanını delik deşik yapan iğneler serumlara ,aylarca hastanede yatmasına,solunum cihazsız nefes alamamasına rağmen bi kerecik öff,bu da niye geldi beni buldu Rabbim! demedi.o denli tevekkül sahibi biriydi benim annem..Rabbim de onun mükafatını kat kat verdi,öyle düşünüyorum,isyan ettirmeden,bazı kanser hastaları gibi al canımı! diye yalvartmadan,sessizce aldı onu yanına..of annemi çok özlüyorum ben..

konuya dönecek olursak,böcek ısırınca yüzümde,sol şakağımda kızarıklık oluştu ilk.hani sabah uyanırsınız da yastık izi olur ya yüzünüzde,ona benziyordu ben de yastık izidir;deyip gün içinde umursamadım.ama akşama azalacağına arttı.

ertesi gün daha da arttı ve hafif şişti.geçer dedim ve işe öyle gittim. gün içinde midem bulanmaya,halsizleşmeye başladım.ateşim de çıkınca hemen elli mt ötedeki hastanenin aciline gittim izin alıp.
muayene olduğum doktor bunun çıyan ısırması olduğunu,zehirlendiğimi ve serumdan sonra düzeleceğini söyledi.

oysa ki daha yeni başlıyorduk adamım!!

serumu yedim,azıcık-at kanının etkisiyle at gibi olduktan sonra- kendime geldim o gün. ama akşam gene aynı belirtiler oldu.üstelik ertesi sabah uyandığımda aynaya bakıp kendimi görünce verdiğim tepki aynen şuydu,tabi aklımda kaldığı kadarını yazıyorum buraya:
''yoooğğğkk artıııkkk!! kızım bu surat ne moğollara dönmüş yüzünün yarısı!!
çekiklikte son nokta budur! atalarımıza döndüm sonunda!
ıyyyk ceyda yarım ay olmuş yüzün,bu ne hal?
sonunda dolunay surat oldum,helal bana!!''puhhahahaha

vs vs vs..

neyse o gün tekrar izin alıp doktora gittim.aynı hastanede bu defa cildiyeye göründüm.doktorum çok tatlı ve anlayışlı bi bayandı,ilk defa öyle bi doktorla karşılaştım,o kadar ciciydi ki utanmasam yanında bi saat daha kalıp sohbet muhabbete dalabilirdim yani. doktorum daha ben ağzımı açmadan dünkü doktorun aynını söyledi,çıyan sokmuş seni dedi ıyyyy!!bak hala iğreniyorum..
ve ekledi''beş gün rapor vereyim sana'' dedi sağolsun.

'beş gün çok fazla ama üç gün iyi olur valla!!' dedim.

üç gün izin aldım,o şişlik ve kızarıklık geçti,krem ve hap vermişti tabi onları da kullandım.

bu olay geçen ay oldu.şimdi tekrar izin almak istemiyorum açıkçası.zırt pırt izin alan biri konumuna düşmek istemiyorum.

zaten yatsam da evde tonla iş var beni bekleyen.banyo yıkanacak,çamaşırlar katlanacak,dolabım düzenlenmeyi yani beni bekliyor..mutfakta yerin silinmesi lazım.toz alıcam çekmecelerim keza ellerimden öperler teyzeleri!!!
ooğğğğfff ki ne offf!!

kendime acıdım.

heyy okuyanlar,bari siz de bugünki yapılacak işler listenizi yazın da tek yorulanın ben olmadığımı düşüneyim en azından..

görelim bakalım kim daha az kim daha çok iş yapacak?

ben kaçıyorum!

iki bayram bir posta sığar mı?

sığdı.
ne güzel dimi,kendim sorup kendim cevaplıyorum.
herkesin bayramı kutlu mutlu olsun,dualarınızı bize de yollayın..
geçen bayram-Ramazan Bayramını kastediyorum- bi sürü fotoğraf çekmiştim,posta koymak şimdiye nasip oldu.
UYARIYORUM,FOTOĞRAF ZEHİRLENMESİNE MARUZ KALABİLİRSİNİZ!!
demedi demeyin.
 başlayalım mı? geçen bayramdan objektifime takılanlar,zorla kadraja aldıklarım,beni görünce gülme krizine girenler...hepsi burada.
işte ilk kare:

BAYRAMIN İLK GÜNÜ:evde sıkılanları önce avm ye,sonra sahile götürmece.. maksat alışveriş olsun :D

 
       kimi yer kimi bakar.. dedikleri benim halim!! herkes yerken ben habire resim çektim.

BAYRAMIN ÜÇÜNCÜ GÜNÜ:annecimle beraber köye gitmece..malum bizim köyde mahaleldeki bayram üçüncü gün kutlanıyor.-kafası karışmış olanlar olabilir,normaldir-biz de genelde üçüncü gün gideriz..
annecimle geçirdiğimiz son bayramdı. bu resmi iyi ki çekmişim..

   AKRABA-İ  TAALLUGAT:EV EV GEZMECE,BOLCA YİYİP İÇMECE.. HATTA Bİ YANDAN  TELEFONLA KONUŞURKEN Bİ YANDAN''ŞU AN RESMİMİ ÇEKİYOLAR'' DİYEN AKRABAMI GÜLDÜRMECE:D
     

 

telefonla konuşan Ülkü ablam,kendisi daha sonra dayanamayıp poz vermek için üstünü değiştirmeye de gitti,az sonra göreceğiniz üzre :D

oooooo kimler kimler varmışş!!

sülalece çok komiğizdir ve bir araya geldiğimizde evden kahkahalar eksik olmaz..maşallah deyin.

Melek yengem Şeyda'nın çantasını eline almış,tam hatırlayamasam da çantayla alakalı kahkahalara boğulduğumuz bi muhabbetin dibindeydi o an. şekil budur!

pozlar da pozlar!!

vee Engin abim:çantayla alakalı son noktayı kendisi koydu! eline aldı ve ben de bu çantayla poz vericem dedi bastım deklanşöre!!  :D

cümbür cemaat! bu fotoğraftaki kişiler ailenin yüzde beşi bile değil. çok kalabalığız. 

beyaz gömlekli olan Ülkü ablam :) demiştim dimi kıyafetini değiştirip de geldi diye!!

Ülkü ablam,Engin abim,ve yukarıdaki resimlerde Ülkü ablamın yanında duran kırmzıılı Feride ablam;üçü de kardeşler. kendileri annemin dayısının,babamın da amcasının çocukları.-aha kafanız gene karıştı dimi,yandı beyinler!!-

bi de Nurziye ablam var,o sırada o salonun tee öbür ucunda annemle fiskos peşindeydi :)

Feride ablamın küçük kızı Nursena.Şeyda ve o,bizim soyumuzun teee Japonlara dayandığının canlı kanıtı!!

ay koptum şu an!!

işte üç güzeller!! ortadaki Gizem. ailenin en suskunu. kendisi Ülkü ablamın kızı.

Nursenayla tanıştınız zaten,en sağdaki de Nursena'nın ablası.

çok datlular maşallah deyin!!

VEEE BU BAYRAM:bayram bile teknolojiye yenik düştü!!

ahanda ispatı!

kızlar el öpmeye gitmek yerine telefonda oyun oynamayı yeğlediler..

halbukisi biz çocukkene..... diye bi cümle geçti beynimden,o epey uzun olur,bi posta ancak sığar diye vazcaydım hemen.

bayram şekeri sponsorluğumuzu yapan Kent' e sonsuz teşekkürler!!

:))))

bu da Şeyda ve ben.

son olarak:ailenin en genç üyesi Kaan Rüzgar!

çok çok datlu!! maşallah deyin ona!!

yeni postlarda buluşmak üzre,esen kalın efendim!!