9 Haziran 2013 Pazar

Çin den bildirmeye devam ediyorum :))

neşeli bi ses tonuyla''bu aralar güzel şeyler oluyor hayatımda!!'' diyerek giriş yapmak isterdim canlar,ama üzgünüm hayatımda sıradan şeylerin dışında yeni herhangi bi gelişme yok..
o kadar ki,işi yeni bıraktığım için evden de çok çıkmıyorum,bu ara evde oturmaktan iyice bunalmış haldeyim. bazen değişiklik olsun diye bakkala,çöp atmaya falan ben gidiyorum;durumun vehametini düşünün artık.

olsun,şükretmek lazım,en azından sağlıklıyız(tiroidi saymazsak)şükretmek lazım diyoruuuuuum ve Çin'i anlatmaya devam ediyorum.
dikkat!!bu post bol miktarda resim içeriyor!! :D

üniversitede fakülte binasında Çince kursu görüyorsunuz önce,normal üniversiteye gider gibi aynı gün aynı saatlerde oluyor dersler,sabah 8:30 dan öğlen 12:30 a kadar.kurs sınıflara ayrılıyor,elbette başlangıçla ikinci adım aynı olamayacağından.A sınıfı en temel,başlangıç.bir dönem sürüyor.o yılın ikinci dönemimde eğer sınavları da geçtiyseniz B sınıfına geçiyorsunuz,sonra C sonra D en son da E sınfı var.D ve E sınıfları zaten üniversite 2.sınıfta okutulan kitapları okutuyor,o yüzden E sınıfında o dersi aldıysanız üniversitede kolaylık oluyor.
çok şükür ki Elif le biz C ye kadar okuduk,yani gittikten birbuçuk sene sonra üniversiteye başlayabildik.
bu Çin de kolay kolay olmayan birşey,o yüzden kendimi hala şanslı hissediyorum,biliyorum Elif de öyle.
Çünkü Çince cidden öğrenmesi konuşması yazması zor bir dil,üstelik de hiç bilmeden gidiyorsun ve sadece bir buçuk yıl sonra,hem dee sınıf atlayarak üniversiteye 3.sınıftan başlıyorsun.
bu herkese nasip olmaz,o yüzden hep şükrettim.
Üniversiteye başlamak için yabancılara yapılan bir sınav var,adı HSK.Çince Seviye Tespit sınavı.yılda iki kez,her dönem bir kez oluyor yani.
sürekli o sınava girip kendimizi denedik.ve bir buçuk yıl sonra istenilen puanı alıp,okulun da bize hak tanıdığı sınıf atlama sınavını da geçip kendimizi bi anda üniversitede,hem de 3.sınıfta bulduk  :))

İlk başta çok zorlandım,bi kez çok ağladım hatta,yapamıyacağımı,başaramıyacağımı düşündüm.ama oluyormuş.

                                                sınıfta çekilen bir resmim :)
  

                              sandalyelerden de anlaşılıyor zaten,koca sınıfta üç kişiydik ve üçümüz de Türküz :) 

                                                  bu kare de Çince kaligrafi dersinden
    
       mor göz torbalarım üniversite hayatı boyunca beni terketmediler,sağolsunlar.kendilerine alkışlarla      teşekkürlerimi yolluyorum buradan: iyi ki yanımdaydınız :((
      resimde de sağolsunlar,gayet güzel poz vermişler benimle beraber..
    
                              kampüsten bahsetmiştim geçen postta,bu da kampüste göl kenarından:

              bu resim de yine kampüste,benim altında oturmaya bayıldığım bi ağaç vardı,beraber poz verdik

                           üzülerek söylüyorum,eğer fotoğraf makinemi,mp 4 ümü ve hafıza kartımı aynı gün çaldırmasaydım,20 gb dan fazla resmim bi günde kayıplara karışmasaydı yani;şimdi buraya koyacak daha bir sürü foto olacaktı ama,ne diyeyim aaah ah çalanın o ellerini ben!!

                   şu anda saat gecenin onikisi,blog saati yanlış düzeltemedim daha o yüzden onu önemsemeyin arkadaşlar,ve benim ufak ufak kaçmam lazım. eğer bu gece uykum gelmezse ikinci bi post daha yazabilirim,ya da face de yazdıklarımdan buraya aktarabilirim..
                    
                   sevgiyle,aşkla,huzurla,canınız nasıl istiyorsa öyle kalın:))
                   bloğun delisi 

15 yorum:

  1. merhaba adaşım izleyici gadgeti neden bulamadım.. çinde yaşamak zor değil mi yemek ne yiyorsunuz..
    birde kelime doğrulamasını kaldırabilir misiniz..

    YanıtlaSil
  2. kelime doğrulaması iyidir,kalsın adaşım :) koyduğumu hatırlamıyorum belki otomatiktir ama kalsın zaten kolay soruyor,diğer blogger lara yaptığım yorumlardan biliyorum.
    Çin den döndüm,yaşamak zor da kolay da aslına bakarsan..
    zor,çünkü her yerde her şeyi yiyemiyorsun.helal damgası bize yeni geldi ama yurtdışında,Çinde yıllardır var,markette helal ekmekten helal bisküviye her şeyi tek tek bakarak alman gerekiyor,yoksa farkında bile olmadan o hayvanın içeriğini yiyebiliyorsun..
    ailenden uzaktasın,gurbettesin bi kez onun getirdiği ayrı zorluklar oluyor..hasta olduğunda,canın sıkıldığında her zaman yanında olacak birileri olmuyor..
    sonra en basit şeyleri,hatta buradayken yapmak aklına bile gelmeyen şeyleri özlüyorsun:misafirliğe gitmek,balkonda doya doya çay içmek,pastaneye gidip elin abur cuburla dolu çıkmak,akraba ziyaretleri...
    ve en çok da bayramlarda buruk oluyor insan..elini öpeceğin kimse yok.çikolata şeker TR den getiriyorsan bayrama kadar saklıyorsun,onu açıp koyuyorsun..vs vs vs daha bir sürü..
    güzel ceydacım,çünkü ailenden ayrı tek başınasın.adımlarını dikkatli atmayı öğreniyorsun. tek başına,dahası kendinin sorumluluğunu almayı,fatura ödemeyi kira yatırmayı internet bağlatmayı tv kurmayı ev taşımayı öğreniyorsun..:)
    aklıma geldikçe daha çok yazıcam bloğa..
    bu arada;tanıştığıma memnun oldum.
    bloğun varsa takip edeyim..
    sevgiler selamlar
    ceycey

    YanıtlaSil
  3. http://morasaleti.blogspot.com/
    benim bloğum canım..
    o kadar anlatmışsın ki güzel dediğin yanları bile zor yanları gerçekten.. bende gurbetteyim ama hiç yokdan ülkemdeyim.. bazen gurbet nimet oluyor.. arkadaşın kardeşin oluyor.. zor yani Allah yardım etsin..
    kelime doğrulamasını kaldır ki az yorum alırsın.. ayarlara gel ordan yorumlar yazan kısmından kaldırabilirsin.. kolay gelsin ;) ha tabi istiyorsan kalsın ama eriniyoruz işte :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bu arada bloğuna baktım hepsini tek tek incelerim bu gece:)
      yorumlar halledildi,teşekkürler önerin için..

      Sil
    2. bu gece bitirme kız bitmez.. yazık sana yorma kendini yat uyu :)

      Sil
    3. aa gece kuşuyum ben okurum:))

      Sil
  4. teşekkürler ceydacım..
    bakayım bakalım bi şu ayarlara.. evet,aslında pek çok insana zor geliyor,öldürsen yapamam diyenleri de,evlenip eşiyle oraya gelip aylarca koku ve pislik yüzünden evden çıkamayanları da..ama,ben seviyorum ya:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. haklılar ama insan yaşadığı yeri yurdu ediniyor zamanla ve başkasına zor gelen şartları o sevmiş oluyor.. benim evimde hava nemli olduğu için küf çok olur nasıl yapıyorsun diyenlre şaşırıyorum bana hiç zor gelmiyor önlemimi ona göre alıyorum ve karadenizi çok seviyorum..

      Sil
    2. karadeniz mi?neredesin ki? ben de karadenizliyim :))

      Sil
    3. kanımın kaynadığı insanların karadenizden olmasına hiç şaşırmıyorum.. Malatyalıyım ama Ordu dayım..

      Sil
    4. :) bak buna çok sevindim
      ben de Kdz Ereğli liyim,nemi meşhur bizim karadenizin malum..bizim ev de accaip nem alır..

      Sil
  5. olsun bu resımler de güzel yaşamında olup bıtenlerı güzel bır dılle anlatmıssın her şeye ragmen hayata pozitif bakmak en dogru olanı galiba:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zeymuran çok çok teşekkürler :)
      beğenmene sevindim,dediğin gibi hayat aslında nasıl olursa olsun önemli olan bizim onu nasıl gördüğümüz.. zorluklara gülerek bakınca kolaylaşıveriyorlar bir anda:)
      sevgiler
      ceycey

      Sil
  6. Cinde yasamak zormuydu, cünkü cok kalabalik oldugunu biliyorum bir videoda izlemistim tren bekleme olayi cok korkunctu

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nesliname maalesef canım zorlukları da vardı tabii..sanırım ben çok fazla bahsetmemişim onlardan :)
      aşırı kalabalık,tren otobüs bekleme,metro zaten felaket kalabalık..doğru izlemişsin.
      bazen çok bunaldığım da oluyordu elbette,ama sevince insan zorluklarını görmüyor :))
      sevgilerimle
      ceycey

      Sil